eliff evlen benimle!

samur

2006-09-04T02:48:00.000-07:00

bazen aşk, sanırım belki de gençlikte; yeni bir insanı tanıyıp ona doğru yol almaktır. sanırım {görüyorsun ya pek emin değilim} bazı aşklar bu yüzden bitiyor. halbuki aşk; bu tanıma süreci olmasa ve tanıdıktan sonra (da) devam eden bir tutku olsa; saman alevi gibi vuslatın ardından bitmeye (de) bilir. buradan şu anlaşılmamalı kesinlikle:tanıma ve tanışma sürecinde aşıkların birbirlerine doğru katettikleri yolu ve yolculuğu küçümsüyor değilim. aksine yol kavramını özellikle iki insanın birbirine doğru {aşkla olmasa bile} yol almasını olağanüstü buluyorum. fakat aşkta olmasını istediğim şey; bu tanıma yolculuğunun sonunda kendine dönüşlü bir yolculuğa birlikte çıkılması. bu; olabilecek her iki anlamı da içinde bulundurabilen ve her ikisini de kasteden bir cümle. şöylede açıklanabilir belki: kapanın içinde çocuğun samuru, samurun çocuğu kovalayarak dönmesi sonucu samur-insan yeni bir cinsin ortaya çıkmasını da kastediyor; her bir kişinin, bir diğeriyle birlikte yine kendine yönelik bir yolculuğa çıkıp, kendine bu kez bir başkasıyla birlikte varmasını da kastediyor. {üstelik, insan kendine doğru bir yolculuğa tek başına çıkmaya da çekinir çok zaman.} böylece, aşkla sarmalanmış her biri; hem kendisi olabilirken; ikisi bir'likte de olabiliyorlar, samur-insan gibi... görüldüğü üzere aşk hep dönmekle oluyor. dünyanın aşkla döndüğü gibi...

dance me

2006-08-31T23:44:00.001-07:00

story about what's this

2006-08-25T05:14:00.000-07:00

welcome!

in these pages you will read about a love story, the end of which has not yet come and is wondered by many.

[ first, check out the letter if you wish ]

this is our story. it is the story of two people and one love in Istanbul. it all happened because we spent too much time looking at the sunsets and sailing on the shiny blue together. now i want to marry eliff. this is a current story and it gets written as time goes on, like a small boat drifting in a river, but pretending to cruise. the captain, soaking wet due to the boat turning over some tens of times, invites you to be a part of this pleasant and comfortable journey. the destination is the port of Istanbul where i will meet my main woman and marry her. we live in neighborhoods that are a morning walk apart but that doesn’t change the fact. appearently. no story is detached; all life is a fabric of different stories vowen together. so come on and be a word of this story. help me be heard through your website/blogsite. offer a link, tell people about us, support us. the universality of love and what it makes people do are probably known by all of you. and further proof will be added to contents of this site. so stay with this site for the things to come in this story.

People who have given links to this site are as follows, and thank you very much: ylmz.com, margotto, ebda, oyuncak-bebek, şuursuz kişilik, şuursuz kişilik(last.fm), clevermaxx(last.fm), limk *, mesaj tahtası, yeni yaşam, rashit, eliff ozel bolumu, ihanet.net, lafmacun, jawussjan, erim'in mekanı, sonsofsouthernparkness, night talks, blog.wolkanca, dulsinya.
(last updated on: 02 september / 16:01 gmt+3)

if you want to support us by giving a link to this website, please leave your own website address as a comment. You may use the following codes to add a link:

please feel free to contact us everything about this story: eliffevlenbenimle -at- gmail.com

hikaye

2006-08-17T02:25:00.000-07:00

bu bizim hikayemiz. zamanın içinde, nehirde salınan bir sandalın ilerlediği gibi ilerledikçe yazılıyor bu hikaye. istediklerimiz, uğruna çaba gösterdiklerimiz hikayemizin geleceği olmaz mı? gelip geçtikten sonra da geçmişi...

hiç bir hikaye bir diğerinden izole değil, tüm yaşam iç içe geçmiş pek çok hikayenin toplamı. o zaman gelin bizim hikayemizin içinde bir kelime olun. sitenizde/blogunuzda sesimizi duyurun. link verin, anlatın, destek olun. hikayenin devamı için bu siteyi takip edin.

şimdiye kadar link verenler şöyle: ylmz.com, margotto, ebda, oyuncak-bebek, şuursuz kişilik, şuursuz kişilik(last.fm), clevermaxx(last.fm), limk *, mesaj tahtası, yeni yaşam, rashit, eliff ozel bolumu, ihanet.net, lafmacun, jawussjan, erim'in mekanı, sonsofsouthernparkness, night talks, blog.wolkanca, dulsinya.
(son güncelleme: 02 eylül / 16:01)

eğer siz de link vererek ya da aşağıdaki butonlardan birini kullanarak bize destek oluyorsanuz lütfen buraya yorum olarak sitenizi ekleyin. butonlar ve sitenize/blogunuza eklemek için kullanacağınız kodlar şöyle:

herhangi bir konuda iletişim kurmak isterseniz; eliffevlenbenimle -at- gmail.com adresine yazabilirsiniz.

istemek

2006-08-15T01:30:00.000-07:00

eliff;

bir şeyi çok istersen olur bu, hele ki pek çok kişi isterse? işte bunu düşünüp yardım istemeye karar verdim. belki yüzbinlerce kişi aynı şeyi istediğimizde, internetin daracık sokaklarına, geniş caddelerine yazdığımızda bunu, daha çok yaklaşırız gerçeğe. işte bunun için aşağıdaki butonları hazırladım. ben daha güzel yaparım diyenlerin hazırladıgı butonları da bu sayfaya koymayı düşünüyorum. kim bilir, belki internetin sokaklarından taşıveririz? hem bize link verenlere biz de link verirsek, internetin bakır kablolardan oluşan sinir uçlarında hızlı bir seyahatin içinde bulabiliriz kendimizi...

eliff, evlen benimle!

2006-08-14T15:36:00.000-07:00

eliff;

bilirsin, mektup yazmayı eskiden beri severim. kendini yazarak daha iyi ifade edebildigine inanan insanlardandım bir zamanlar. biliyorsun, şimdilerde pek öyle hissetmiyorum, çünkü bir türlü buna emin olamıyorum. buraya yazmak için yarım saattir uğraşıyorum ama bir türlü kendime beğendiremedim. iyisi mi sade bir mektup yazayım, sadece mektup dedim kendime.

belki neden böyle bir şey yaptın diye kızarsın bana. ama bir şekilde kendimi ifade edecek bir mecra bulmalıydım. farklı isimlerde, değişik yerlerde zaten yazıyorum, ama sana yönelik, sana has bir şeyler olmalıydı sanki. ve üstelik bir şekilde iz bırakmalı hayata.

düşünüyorum da şimdi şu gecenin içinde, ne çok hayal var sana dair. kimisi seninle birlikte kurulmuş, kimisi senden uzakta. en sevdiğim şeylerden biri bana kitap okuman. kâh telefonda, kâh yanımda coşkuyla, hüzünle, huzurla okuduğun metinler, şiirler... bazen sen de bana okutursun, az çok senin de bundan hoşlandığını biliyorum. gerçi ben senin yanında o kadar da iyi bir okuyucu sayılmam ya. işte mesela evlenelim dediğimde bunu hayal ediyorum, soğuk kış akşamlarında kar yağarken sokaklara, birlikte okuduğumuz kitapları, tartışıp hal yoluna koyduğumuz, kimi zaman koyamayıp boş verdiğimiz fikirleri hayal ediyorum. sonbaharda dökülen yaprakların arasında bir parkta da okuyabiliriz her ne istersek, yazın uzun bir tekne yolculuğunda da. evlenelim dediğimde, bir ömür boyu bana kitap okuyabileceğini hayal ediyorum işte.

sonra düşünmeye devam ediyorum, birlikte aynı resmi boyamayı hayal ediyorum evlenelim dediğimde. bir köşeye farkettirmeden kırmızı damlatmayı, simsiyah bir karanlığın ortasına ışık saçan bir delik açmayı filan düşünüyorum. bittiğinde senin, evet güzel oldu diye eserimize gururla bakışını görmek istiyorum.

hayatımın öğünlerini seninle paylaşmak istiyorum evlenelim dediğimde, yemek öğünlerimizden başka. gençliğimi ve yaşlılığımı, kahvaltımı ve akşam yemeğimi... mutfakta ocağın üzerindeki tencerede yemeği, sokakta hayatın renklerini birlikte karıştıralım diyorum evlenelim dediğimde.

kimsenin bize erişemeyecegi bir yerlerde hikayemizi yazalım, şimdiye kadar yazılmışlara benzemeyen. eliff, evlen benimle.

eliff, marry me

2006-08-14T05:43:00.000-07:00

eliff,

you know, i had always sought refuge in prose to best express myself. i’m no longer that firm about it; i guess it’s at that point where words have begun failing their duty to fulfill the meanings they were supposed to represent. i’ve come to believe that this is the destiny of this letter; it will never be complete. and perhaps that’s the way it’s meant to be: a mere salutation line for the real letter that i yearn to write with you.

maybe you’ll have your reservations about my doing this. but a river seeks a bed, and finds one, no matter what.

sitting in this hot, humid night, writing this, thinking. not very consciously, really. i’m not even sure whether it can be called thinking. as if some strange magic has taken me over, imposing its own way of perception. the still night, oversaturated by your persona, is striking me with everything it’s got. all around, everyday things are transforming into a surreal fun-house. here’s the fake mirrors reflecting visions of you. the bells chiming at the pitch of your laughter. an empty merry-go-round, above and afloat like a spaceship. walls covered with graffiti (I remember these paintings from somewhere ;). chatter of friendly silhouettes nearby, dimmed by the moonlight. And on the darkest of corners, the still image of your smile, shining more than the colored light bulbs that make its frame. a surreal fun house, except that it’s not exactly fun, and it’s very very real.
i guess this is what happens when all our history gets accumulated to the special point. it’s such a dizziness that i feel like everything around me, including the moon (that really surprised me) is moving someplace else. there exists a different kind of loneliness, here, tonight. one where even i couldn’t be a company to myself, had i needed it. it’s as if i observe me and the world from a looking glass; noticing the most perfect of harmonies, and being a part of it too. i’m mystified.

daydreaming at night. now that’s fun. recollections from the past and the future are coming out, rolling like a film strip as if i’m at the end of my life. which i kind of am. a phase of it, at least.
you know how much i like it when you read to me. how you peruse each line like aligning a gem in a necklace. either by my side or at the end of the line, i love the way you bring out the joy, the gloom, the tranquility, the vitality out of dead pages. you make me read them too. and i know that you love to pretend to like the way i bray them.

now this is what i have in mind when i propose to you. i dream of how we would sit by the fireplace and read to each other, whilst snow would fall on the frozen streets outside. how we would come to terms with the thoughts of others, or how we would dismiss them. either on a bench amidst the falling leaves in beige falls, or on the damp deck of a yacht in white summers, how we would try to enrich our minds with everything good our fellow homo sapiens have to offer. well, when i say marry me, i dream about being with you when you read, for a lifetime.

it keeps on... i dream of painting the same picture with you, together. how we would joke about passing each other the yellow that we tried to match to the color of poo on the diapers we’d just discarded. how proud you’d be when i could give the growing effect to the white in the middle of all that black. “a succesful marriage is an edifice that must be rebuilt every day”, says french writer André Maurois. well, a physicist might call it a “state of higher energy”. i guess that’s what people who regard marriage as “unnatural” overlook: nothing beautiful can be created by succumbing to the lax law of entropy. so I dream of how we’d paint the sunrise together, each and every day, from scratch.

when i say “marry me”, i mean pushing my table next to yours. not only for my meals, but for all i have on it, my youth, my old age, my joy, my sorrow, my breakfast and my dinner. i mean mixing the pot on the kitchen stove that i promise to always keep full, as much as all the colors of our entire lives that i promise never to renounce.

you’ve always been surprised at how far you were able to walk when we went for a stroll. now i want to go for a stroll again; except this time i want us to go farther, and i want us to stay there. let’s begin to write our story there, let’s write it, there we can’t be reached. let’s write our own, one that has never been written before. and then show it to those who will follow us. eliff, marry me.

[ please check the story about what's this to see how you may be involved in this story. ]